X-talk: 'Als verlies een naam krijgt’

Esther Sanders (45) was ooit zwanger en besloot toen tot een abortus. Ook later kreeg ze geen kinderen meer. Wel was ze betrokken bij de opvoeding van de twee kinderen die haar man Eli te Winkel al had toen ze elkaar leerden kennen.

Met Eli te Winkel heeft ze nu ook Innerlijk Vrij in Westervoort. Een spiritueel bedrijf dat uitdraagt dat het beter is te leven vanuit je authentieke zelf dan vanuit verwachtingen en dogma's. X-talk De Liemers biedt een podium om informatie te geven op het gebied van gezondheid, welbevinden en persoonlijke ontwikkeling. Deze maand zou Esther Sanders uit Westervoort te gast zijn in het Huis van Droo met haar X-talk: ‘Als verlies een naam krijgt’. De voordracht is uitgesteld.

Het verhaal van Esther Sanders is bedoeld voor vrouwen die ooit een miskraam hebben gehad of ooit hebben besloten tot een abortus. Tot die laatste groep behoort Esther Sanders zelf. Als negentienjarige raakte ze zwanger. Ze besloot toen die zwangerschap af te breken. Het leven ging door, maar toen ze op 27-jarige leeftijd haar huidige man leerde kennen, merkte ze dat ze het verlies niet had verwerkt. "We zijn er samen mee aan de slag gegaan en langzaam heb ik het een plek kunnen geven. Tijdens de X-talk vertel ik hoe ik dat heb gedaan.”

Uw stelling is dat verdriet een naam moet krijgen?
“Ja. In onze maatschappij is weinig ruimte en begrip voor vrouwen die een miskraam of abortus hebben gehad. Veel vrouwen vinden het ook moeilijk erover te praten, terwijl het juist zo belangrijk is het te delen. Omdat het rust geeft aan jezelf, aan de ziel van je ongeboren kindje en aan eventuele andere kinderen in je gezin.”

Die verwerking verloopt toch voor iedereen anders?
“Voor vrijwel alle vrouwen geldt dat het belangrijk is het niet-geboren kind te erkennen en een naam te geven. Pas dan is het mogelijk er ook weer afscheid van te nemen. Dat is een emotioneel proces, maar mijn advies is: begin eraan. Alles beter dan het wegstoppen. Veel vrouwen vertellen ook vaak pas na drie maanden dat ze zwanger zijn. Omdat in het begin de kans groter is dat er iets misgaat. Maar als dat zo is heb je wel een probleem. Dan is er niemand om je verdriet mee te delen. Verdriet delen is moeilijk, maar verdriet niet delen is nog moeilijker.”

Met zo’n X-talk geef je jezelf wel bloot
“Dat is zo, maar ik zet me daar straks overheen omdat ik hoop andere vrouwen met mijn verhaal te kunnen helpen.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden