Logo westervoortpost.nl


Ineke Jansen
Ineke Jansen

'Doodgaan hoort bij het leven'

In de bijna 40 jaar dat Ineke Jansen-Bisschop nu in deze streek woont, heeft ze zich laten kennen als een bezige bij. De laatste jaren was ze vooral het gezicht van de door haar opgezette Vrijwillige Palliatieve Terminale Zorg (VPTZ) afdeling Duiven-Westervoort. Daar heeft ze eerder deze maand na 20 jaar een punt achter gezet. Het is tijd voor andere dingen.

"Ik stop helemaal, ook als vrijwilliger. Ik ben nu 66 en kom in een fase van mijn leven waarin ik niet gebonden wil zijn. Individueel vrijwilligerswerk okay, maar daar blijft het vanaf nu bij."

Als verpleegkundige en vrouw van een huisarts, was het niet zo vreemd dat Ineke Jansen-Bisschop vrijwilligerstaken in de zorg oppakte. Ongewild werd ze het boegbeeld van de vrijwillige thuishulp in Duiven en Westervoort. Ze nam ook zitting in de werkgroep Sociaal Isolement, die aan de basis heeft gestaan van veel initiatieven op het gebied van vrijwillige thuishulp. Denk aan de Sociale Kaart, het Activerend Huisbezoek, Aangenaam, de Dag van Contact, het Lokaal Comité voor de bundeling van vrijwilligerswerk, het Meldpunt Vrijwillige Thuishulp, het Meldpunt voor Ouderen en Tafeltje Dek Je.

Raadslid

Alsof ze daar haar handen niet aan vol had, was Ineke Jansen ook nog twaalf jaar lang raadslid in Duiven voor het CDA. "Het was soms wel veel ja. In sommige gevallen was ik bestuurslid, coördinator en vrijwilliger tegelijk."

Dat ze is gestopt heeft te maken met de 'andere fase' waarin ze terecht is gekomen, maar ook met het feit dat de organisatiegraad van veel initiatieven is verbeterd en de schaal is vergroot. Bang dat initiatieven met haar vertrek in elkaar storten, is ze dan ook niet.

"Er staan sterke organisaties. De afdeling Duiven-Westervoort van de VPTZ bijvoorbeeld is goed georganiseerd en beschikt over een heel leuk vrijwilligersteam."

De palliatieve terminale zorg (de verlichtende zorg in de laatste fase van het leven) heeft Ineke Jansen-Bisschop nooit als belastend ervaren. "We worden geboren en we gaan een keer dood. Zo is het leven.leven. Je kunt de dood niet buiten de deur houden. Natuurlijk kan het overlijden van met name jonge mensen wel aangrijpend zijn. Dat raakt je als verzorger. Gelukkig heb ik het slechte gevoel dat daarmee gepaard gaat nooit mee naar huis genomen."

Belangstelling

Dat doodgaan tegenwoordig breed in de belangstelling staat, vindt Ineke Jansen-Bisschop alleen maar goed. "Sterven in een achteraf kamertje thuis of in het ziekenhuis is niet meer van deze tijd. De meeste mensen willen mooi afscheid nemen met hun dierbaren om zich heen. Dan is het fijn als vrijwilligers daar in samenspraak met de professionele thuiszorg iets aan kunnen bijdragen. Je ziet ook de opkomst van hospices. Heel mooi. Wij onderhielden daar goede contacten mee."

reageer als eerste
Meer berichten