Arend van Hout zwaait af na 13 jaar burgemeesterschap

WESTERVOORT – Van Fort Westervoort tot het Moesaete, van crisisoverleg en koninklijke onderscheidingen tot de 4 mei-herdenking: dertien jaar lang was Arend van Hout burgemeester én burgervader van Westervoort. Donderdagavond nam hij bij Wieleman afscheid tijdens een bijzondere, bomvolle raadsvergadering. Met een erepenning, een Lego-fontein, warme woorden en de nodige kwinkslagen.

Door Susan Wiendels

“Het waren dertien mooie jaren. Dank u wel. Het ga u allen goed”, waren de laatste woorden van Van Hout als burgemeester. Hij droeg de ambtsketen vervolgens over aan loco-burgemeester Peter Pennekamp.
Het afscheid viel samen met het jaar waarin Westervoort zijn 1300-jarig bestaan viert. “Die dertien jaar van mij, die vallen daar toch een beetje tegen weg”, grapte Van Hout in zijn afscheidstoespraak. “U had tenslotte ook kunnen denken: wat is er in die dertien jaar nou allemaal gebeurd in vergelijking met die roemruchte geschiedenis van Westervoort?”
De sprekers die hem uitzwaaiden, gaven eenduidig antwoord: veel. Vooral zijn betrokkenheid bij het dorp, zijn speeches, zijn gevoel voor humor en zijn bereikbaarheid bleven hangen. Edward Groen (Wij Westervoort), Ben Schulte (PRO), Hanneke Schrage (VVD), Jeannet van Schuylenburg (CDA), Armina Egberink (D66) en Cisca Wobma schetsten een burgemeester die niet alleen vergaderingen voorzat, maar ook midden in de samenleving stond. Zijn telefoon stond vrijwel altijd aan. Of het nu ging om een calamiteit midden in de nacht, een huwelijk, de lintjesregen of een dorpsfeest: Van Hout was bereikbaar en aanwezig.
En dan zijn humor. De fractievoorzitters schetsten hoe Van Hout met een enkele opmerking de spanning kon wegnemen. Dat gebeurde niet alleen tijdens de 104 raadsvergaderingen die hij voorzat, maar ook daarbuiten. Zijn optredens tijdens het Moesaete en Maestro waren voor velen onvergetelijk.

Vaak was Van Hout op de fiets te zien, met zijn karakteristieke hoed, of in zijn cabrio, met een pet op. “Je hebt Westervoort niet alleen bestuurd, je hebt je ermee verbonden”, aldus Hanneke Schrage.
Die verbondenheid bleek ook uit zijn inzet voor de veiligheid van inwoners en bestuurders. Van Hout maakte zich al vroeg sterk voor de aanpak van ondermijnende criminaliteit en was bestuurlijk trekker van het programma Samen Weerbaar. Drugscriminaliteit, witwassen, zorgfraude en mensenhandel kregen nadrukkelijk aandacht. Ook het weerbaarder maken van jongeren hoorde daarbij.
Armina Egberink wees op zijn steun aan raadsleden die te maken kregen met intimidatie of bedreiging. “Het was belangrijk om te weten dat de burgemeester er was als dat nodig was.”

Fort Westervoort

Een dossier waarvoor Van Hout zich jarenlang inzette, was Fort Westervoort. Hij maakte zich sterk voor het behoud en de restauratie van het historische fort. Gedeputeerde Peter Drenth noemde hem een vasthoudende voorvechter. “Ik denk dat je daar veel meer hebt betekend voor de nabestaanden van de mensen die daar in de Tweede Wereldoorlog zijn gesneuveld dan je zelf beseft.”
Van Hout hechtte veel waarde aan het levend houden van dit stuk geschiedenis. Zo was hij ook altijd aanwezig bij herdenkingen en activiteiten rond Operatie Quick Anger en op 4 en 5 mei.

De Liemers

Niet alleen het verleden, ook de bestuurlijke toekomst van de regio hield Van Hout bezig. Hij speelde een belangrijke rol bij de voorgenomen vorming van de nieuwe gemeente De Liemers, samen met Duiven, Zevenaar en Doesburg. Burgemeester Huub Hieltjes van Duiven prees zijn verbindende rol. Hij vergeleek Van Hout met een ervaren zeiler: iemand die de lange termijn in het oog houdt, maar zijn koers kan aanpassen als de omstandigheden daarom vragen.
Die bestuurlijke flexibiliteit kwam ook van pas tijdens de coronacrisis en roerige dossiers zoals de opvang van Oekraïense vluchtelingen. Van Hout roemde daarin de samenwerking met en tussen bestuurders, ambtenaren en hulpdiensten.

Laatste boodschap

Van Hout greep zijn laatste toespraak aan om de gemeenteraad nog één duidelijke boodschap mee te geven. Zijn betrokkenheid bij Westervoort betekende immers ook dat hij zich zorgen maakte over de leefbaarheid in het dorp. “Bouw ons IJsseldorp niet tot de nok toe vol”, waarschuwde hij. Westervoort is qua oppervlakte de kleinste gemeente van Nederland en kent een hoge bevolkingsdichtheid, hield hij de raad voor. “Groei is een middel, maar geen doel op zich.”
Aan het einde van zijn afscheidstoespraak werd Van Hout persoonlijker: “Ik las laatst dat er slechts twee mensen op de wereld trots op je zouden moeten zijn: je achtjarige zelf en je tachtigjarige zelf. Die achtjarige kijkt onbevangen en nieuwsgierig naar de wereld. De tachtigjarige kijkt terug en vraagt zich af: ‘Heb ik gedaan wat ik wilde doen? Heb ik geen keuzes uit angst gemaakt? En heb ik gezegd wat ik had willen zeggen tegen de mensen die belangrijk voor me waren? Ben je trouw gebleven aan jezelf, of ben je jezelf onderweg misschien kwijtgeraakt?’” Een eenvoudig antwoord had hij zelf ook niet, gaf hij toe. Met glimlach voegde hij eraan toe: “Want ik ben pas net over de helft.” Wel wist hij wie voor hem belangrijk waren geweest. Hij bedankte zijn vrouw Corine en zijn kinderen voor hun steun, ondanks zijn soms moordende burgemeestersagenda. Daarnaast sprak hij zijn dank uit aan de medewerkers van 1Stroom, het team Openbare Orde en Veiligheid, de gemeentesecretaris, de leden van de vijf colleges waarvan hij voorzitter was, de (oud)-raadsleden en zijn collega-burgemeesters.

Erepenning

Als blijk van waardering voor zijn bijzondere verdiensten kende de gemeenteraad Van Hout de erepenning van Westervoort toe. Jeannette van Schuylenburg reikte hem de onderscheiding uit. Ook kreeg hij enkele ludieke afscheidscadeaus: zoals een Lego-pakket om een fontein te bouwen. Een verwijzing naar zijn eigen oproep aan de bezoekers van zijn afscheidsfeest om financieel bij te dragen aan een waterornament op het vernieuwde Dorpsplein.

Grijze goud

Gedeputeerde Drenth sprak tijdens het afscheid over het ‘grijze goud’: ervaren mensen die zich ook na hun werkzame leven voor de samenleving kunnen blijven inzetten. Of Van Hout die handschoen in Westervoort oppakt? Dat lijkt haast zeker na alle mooie, warme woorden tijdens zijn afscheid.