De laatste tournee van Daan Boshoven

DUIVEN/WESTERVOORT – Vrijdagnacht, klokslag 00.00 uur, klikt Frank Henning (32) zijn fietsschoenen vast in de pedalen voor een rit met een verhaal. Samen met zijn trainingsmaatje fietst hij zaterdag ruim zeshonderd kilometer door alle twaalf provincies van Nederland. Geen wedstrijd. Geen poging om een record te breken. Wél een ode aan zijn neef Daan Boshoven.

Door Susan Wiendels

Drie jaar geleden overleed Daan onverwacht aan hartfalen. De Duivenaar was muzikant bij de band The Woods en stond graag op het podium. Muziek, optreden en mensen samenbrengen waren dingen die bij hem hoorden. Frank, die opgroeide in Westervoort en tegenwoordig in Oosterbeek woont, koestert de jeugdherinneringen aan zijn neef. Met deze fietsrit geeft hij Daan nog één keer een podium. “Ik zie deze tocht als zijn laatste tournee.”

De lange fietstocht is gekoppeld aan een inzamelingsactie voor de Hartstichting. Toch is geld niet het belangrijkste doel. “Ik had als streefbedrag zestig euro ingevuld. Meer niet. Ik wilde geen druk op mensen leggen. Het gaat mij vooral om de aandacht voor Daan.” Dat de teller inmiddels tussen de 1.400 en 1.500 euro staat, raakt hem. “Het laat vooral zien dat Daan niet vergeten is en dat zijn verhaal nog steeds mensen raakt.”

Voor Frank is duursport een levenswijze. Als klein jochie rook hij aan voetbal, handbal en turnen, maar sinds een jaar of zes is hij verknocht aan lopen, wielrennen en zwemmen. En dan vooral heel lang achter elkaar. Op zijn cv’s prijken tal van marathons, triatlons en ultra-trailruns. Zo volbracht hij de Legends Trail Slam, met een non-stoptocht van 350 kilometer door de Ardennen als absolute hoogtepunt.
De grote vraag als buitenstaander is natuurlijk: wat bezielt iemand om vrijwillig zo extreem af te zien? Om uren, soms dagenlang, onderweg te zijn, nauwelijks te slapen en telkens weer de grens op te zoeken? “Voor mij zijn die lange afstanden een innerlijke reis. Je bent lang onderweg en leert jezelf beter kennen.”
Juist op de momenten dat het zwaar wordt, begint volgens Frank de echte uitdaging. “Zeker als je moe wordt, word je geconfronteerd met jezelf. Het lichaam kan veel meer aan dan je vooraf denkt, maar uiteindelijk speelt vooral het hoofd een bepalende rol.”

Die ervaring neemt hij zaterdag mee tijdens de fietstocht door alle provincies. Alleen draait het deze keer niet zozeer om de uitdaging. “Ik heb natuurlijk een planning. Ik wilde het eerst in 24 uur fietsen, maar uiteindelijk moet je het ook loslaten. Het avontuur en de herinneringen aan Daan zijn belangrijker dan de tijd. We gaan er 24 tot 27 uur over doen”.
Onderweg wachten geen volgauto’s of uitgebreide verzorgingsposten. Frank en zijn trainingsmaatje doen het bewust eenvoudig. Slechts drie korte tussenstops staan gepland. “Mijn broer wacht in Rotterdam met broodjes. De vader van Daan verzorgt in Heerenveen een warme maaltijd. En in Hattem bakt een vriend pannenkoeken.” Het zijn kleine momenten van warmte tijdens een lange tocht.
Het is niet de eerste keer dat Frank zijn sport inzet voor een doel dat hem persoonlijk raakt. Eerder liep hij de Marathon van Rotterdam voor KWF, nadat zijn moeder overleed aan kanker. Ook fietste hij voor het Alzheimer Fonds, omdat de opa van zijn vriendin Florianne met die ziekte te maken kreeg.

Zeshonderd kilometer. Twaalf provincies. Een etmaal op de fiets. Daan fietst dan wel niet letterlijk naast hem. Maar in gedachten rijdt hij de hele route mee. Een laatste tournee met de fiets als instrument en de finish als slotakkoord.