Jaap Garsijn showt trots zijn koninklijke lintje. Hij werd benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
Jaap Garsijn showt trots zijn koninklijke lintje. Hij werd benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Foto:

Koninklijk lintje voor Jaap Garsijn

ma 27 sep 2021, 07:50 Algemeen

Jaap Garsijn uit Duiven is benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Niet slechts tot lid, maar tot ridder, een net iets hogere onderscheiding. Hij kreeg het lintje uit handen van de Duivense burgemeester Huub Hieltjes bij stoomgemaal De Tuut in Appeltern (Land van Maas en Waal). Dat het gemaal, dat niet meer in bedrijf is, nog volledig functioneert, is mede te danken aan Jaap Garsijn (84).

Van De Tuut wordt al sinds 1967 geen gebruik meer gemaakt. Het gemaal stond jarenlang op de nominatie om gesloopt te worden, totdat het besef doordrong dat het cultuur-historisch gezien om een waardevol stoomgemaal gaat. Een gemaal dat behouden zou moeten blijven. Het werd uiteindelijk gekocht door de Stichting Baet en Borgh. Deze stichting riep in 1985 vrijwilligers op zich in te zetten voor het opknappen van het gemaal.

Toen kwam Jaap Garsijn, destijds woonachtig in het nabij Appeltern gelegen Wijchen, in beeld. Jaap: “Ik ben opgeleid als scheepswerktuigkundige en heb op de grote vaart gezeten als machinist in de stoomkamer van schepen. Later heb ik jarenlang bij de elektriciteitscentrale in Nijmegen gewerkt. Ik heb me aangemeld als vrijwilliger bij De Tuut omdat ik dacht dat ze mijn deskundigheid misschien zouden kunnen gebruiken.”

Met die woorden stelt de 27 jaar geleden naar Duiven verhuisde Jaap Garsijn zich iets te bescheiden op. De werkelijkheid is dat ze zijn expertise heel góed konden gebruiken. Dat hij de leiding kreeg over het vrijwilligersclubje dat werd gevormd, en dat hij dus een belangrijke rol heeft gespeeld bij het herstellen van het stoomgemaal, dat nu een rijksmonument is. Tot op de dag van vandaag wordt gebruikgemaakt van het ‘technisch handboek’, dat Jaap Garsijn op maat van het stoomgemaal schreef.

Jaap: “In 2004 ben ik gestopt als vrijwilliger. Het enige dat ik nog doe is het bijhouden van het handboek. In mei 2001 al is het gemaal heropend als een soort museum. Compleet met een 35 meter hoge schoorsteen die in 1997 is herbouwd. Het is niet meer in gebruik als gemaal voor de regulering van de waterhuishouding, maar het werkt wel gewoon. Soms wordt het voor bezoekers opgestart.”

De uitreiking van het lintje is een verhaal op zich. Jaap Garsijn wist van niks. Hem was slechts gevraagd op een zaterdag naar het gemaal in Appeltern te komen om ‘technisch advies te geven bij het repareren van een ketel’.

Jaap: “Ik had een korte broek aan gedaan en mijn overall in de auto gelegd. Op aandringen van mijn vrouw heb ik een lange broek aan gedaan. Zij wist wat er zou gaan gebeuren. Eenmaal in het gemaal verscheen ineens burgemeester Hieltjes van Duiven ten tonele en familieleden van me. Toen ging er een lichtje branden. Jazeker, ik ben blij en trots dat ik jaren later alsnog een koninklijke onderscheiding heb gekregen.”